Γιατί η κάθε νέα χρονιά είναι πιο ξεχωριστή από την άλλη; Δεν είναι. Τα βήματά μας είναι.
Η πορεία μας στη ζωή δηλαδή είναι που μετράει, που είναι χρυσός, που έχει σημασία. Απλώς εμείς, σαν άνθρωποι, έχουμε επινοήσει –για τεχνικούς αλλά και ανακουφιστικούς λόγους– να τα εφάπτουμε όλα σε ένα μετρήσιμο σύστημα. Για να μην χανόμαστε. Ή για να μην νιώθουμε χαμένοι.
Για μένα, λοιπόν, κάθε νέο νούμερο που ανεβάζει τη ζυγαριά της ηλικίας μου αντιπροσωπεύει ένα βήμα που προχώρησα. Κι ας είναι ελάχιστο μέσα στη μεγάλη νοητή γραμμή του κάθε ανθρώπου. Μια λέξη που έγραψα. Μια αγκαλιά που δεν έχασα. Ένα χαμόγελο ή ένα δάκρυ που δεν έπνιξα. Μια ψυχή που δεν στεναχώρησα. Μια συμβουλή που έδωσα. Ένα μάθημα που πήρα. Πολλά λάθη που έκανα.
Το ίδιο “καλάθι” κάθε χρόνο
Φέτος, λοιπόν, κι αν δεν έχω πολλά να σημειώσω στη δική μου γραμμή ζωής. Χαρές, γέλια, δάκρυα, στεναχώριες, αγκαλιές, χαμόγελα, θυμό, αγωνία. Ακριβώς το ίδιο καλάθι συναισθημάτων που η Ζωή αφήνει κάθε μα κάθε χρόνο στο πλατύσκαλο του σπιτιού μας.
Κι εμείς, βιαστικά, το παίρνουμε μέσα. Ανοίγουμε βιαστικά όλα τα δώρα, περιμένοντας να βρούμε μυθικά πλούτη και ατέρμονη, παραμυθένια ευτυχία. Όμως η Ζωή κάθε χρόνο θα συνεχίσει να μας φέρνει τα ίδια δώρα. Γιατί τα πλούτη –και η ίδια η ευτυχία– κρύβονται ακριβώς μέσα σε αυτά τα συναισθήματα της ψυχής μας.
Και μέχρι να μάθουμε να τα δεχόμαστε και να τα αποδεχόμαστε, προσπαθώντας να υπάρξουμε και να συνυπάρξουμε μαζί τους, ίδια θα μας φαίνονται. Ίσως και άχρηστα. Μα εκεί ακριβώς βρίσκεται όλη η μαγεία. Και ναι, μαζί της και η πίκρα.
Θέλουμε να είμαστε συνέχεια χαρούμενοι και ευτυχισμένοι. Μα αν δεν νιώσουμε και το αντίθετο συναίσθημα, δεν θα εκτιμήσουμε ποτέ το καλό με όλη του τη δύναμη όταν θα έρθει. Δεν λέω πως θέλω να υποφέρω, ούτε πως το εύχομαι σε κανέναν. Απλώς προσπαθώ πια να μετριάζω τα άσχημα συναισθήματα και τις δύσκολες εμπειρίες και να τα αντιμετωπίζω σαν κομμάτι του μονοπατιού.
Σαν μια λακουβίτσα με νερό στην οποία παραπάτησα και λέρωσα για λίγο το παπούτσι μου. Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο. Δεν θα με βγάλει έξω από τον δρόμο μου. Δεν θα με σταματήσει. Θα με κάνει μόνο να κοιτάξω μπροστά και να αναρωτηθώ πώς να πάω παραπέρα, με καλύτερο τρόπο και με τους ανθρώπους που θέλω να έχω δίπλα μου.
Οι άνθρωποι που θέλουμε δίπλα μας
Γιατί πάνω απ’ όλα αυτό είναι. Να έχουν υγεία οι άνθρωποι που θέλεις να έχεις δίπλα σου. Όλα τα υπόλοιπα θα γίνουν. Αργά ή γρήγορα. Με επιμονή και δουλειά θα γίνουν. Στην πορεία, όμως, θες να έχεις ανθρώπους να ξαποστάσεις όταν κουραστείς. Να αγκαλιάσεις όταν το νιώσεις. Να σπρώξεις ακόμα παραπέρα, ακόμα πιο ψηλά από εσένα — απλά γιατί τους αγαπάς. Και γιατί η χαρά τους γίνεται δική σου χαρά και η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμή σου.
Η μικρή ατζέντα ως σύμβολο
Κάθε νέα χρονιά, λοιπόν, προσωποποιώ αυτό το νέο νούμερο με μια μικρή ατζέντα. Ένα μικρό σύμβολο που λέει: πάμε παρακάτω. Δεν είμαστε τυχεροί. Δεν είμαστε πλούσιοι. Είμαστε ευλογημένοι που είμαστε όρθιοι και έχουμε ο ένας τον άλλον. Και όλα τα άλλα θα έρθουν.
Ένας λευκός καμβάς είναι μαγεία. Είναι αμέτρητες πιθανότητες και φανταστικές περιπέτειες που περιμένουν να συμβούν. Και αυτή η ελευθερία είναι συναρπαστική.
Ένας μόνο χρόνος έκλεισε μέσα του το ανώτερο όλων: την υγεία της οικογένειάς μου και το μεγάλωμα του γιου μου. Έκλεισε, όμως, και την πρώτη παιδική μου βίγκαν ιστορία. Και τη μεταμόρφωση του Zenia’s Vegan Life σε Zenia’s Vegan Life Creative Studio.
Σχεδιάζω πολλά για το μικρό μου Creative Studio. Γράφω ακόμα περισσότερα. Τη συνέχεια της παιδικής μου ιστορίας, αλλά και δύο βιβλία ενηλίκων. Κάθε φορά, όμως, η ζωή με εκπλήσσει ευχάριστα και με οδηγεί στα πιο δημιουργικά μονοπάτια. Γι’ αυτό, όσο οργανωμένη κι αν θέλω και πρέπει να είμαι, ένα κομμάτι μου διψά για δημιουργικό χάος. Εκεί είναι που πολλές φορές αισθάνομαι πιο ζωντανή και καλύτερη δημιουργός.
Μια μικρή υπενθύμιση
Γι’ αυτό, κάθε φορά που κάτι σας ταράζει, κάντε ένα βήμα πίσω. Ακουμπήστε το χέρι σας στο στήθος και πάρτε μια ανάσα. Είναι πραγματικά τόσο σοβαρό; Σχεδόν ποτέ δεν είναι. Το ξέρω από πρώτο χέρι.
Βρείτε αυτό που σας κάνει να αναπνέετε και μην το αφήσετε. Είτε είναι άνθρωπος, είτε ζωάκι, είτε ασχολία. Και μην σταματάτε τις εμπειρίες.
Αυτό είναι και το Creative Studio. Μια εμπειρία. Μια slow living εμπειρία με γνώμονα την αυθεντικότητα, την τέχνη και την αγάπη για τη ζωή όλων των όντων.
Σας θέλω μαζί μου.
Έχουμε πολλά ακόμα να δούμε,
να ζήσουμε,
να γράψουμε.
Πάμε.
Αυτή ήταν μονάχα η αρχή.
