Το Παγκράτι έχει κρυμμένη τέχνη!

Ακόμα μια μικρή περιπέτεια με τον Δημήτρη.

Στο τσακ προλάβαμε μία από τις πιο όμορφες περιοδικές εκθέσεις που έχω δει τελευταία: «Από τον Monet στον Warhol» στο Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή, στην καρδιά του Παγκρατίου.

Μπορεί η συγκεκριμένη έκθεση να έχει πλέον ολοκληρωθεί — άλλωστε αυτό είναι και το όμορφο με τις περιοδικές εκθέσεις: έρχονται, μας συστήνουν κάτι καινούριο και δίνουν τη θέση τους στις επόμενες. Και ήδη ανυπομονούμε να δούμε τι θα ακολουθήσει.

Αλλά υπάρχει κάτι που αξίζει να πω από την αρχή: δεν χρειάζεται καθόλου να περιμένετε την επόμενη περιοδική έκθεση για να επισκεφτείτε το μουσείο.

Στους υπόλοιπους ορόφους του πανέμορφου χώρου κρύβεται μια μόνιμη συλλογή που φτάνει — και παραφτάνει — για να γεμίσει όχι μία, αλλά πολλές επισκέψεις.

Από τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο μέχρι τον Degas και τον Γαΐτη, από ζωγραφική μέχρι γλυπτική, το μουσείο είναι γεμάτο έργα, χρώματα, διαφορετικές εποχές, επιρροές και μικρές αναπάντεχες ανακαλύψεις που σε κάνουν να κοντοστέκεσαι εκεί που δεν το περιμένεις.

Και ίσως αυτό να είναι τελικά που μου αρέσει περισσότερο σε τέτοιες επισκέψεις: δεν χρειάζεται να «καταλάβεις» τα πάντα. Αρκεί να περπατήσεις, να κοιτάξεις, να σταθείς λίγο περισσότερο μπροστά σε κάτι που σου τραβάει το βλέμμα και να αφήσεις την τέχνη να κάνει τη δουλειά της.

Μια επίσκεψη στο μουσείο με παιδί

Ο Δημήτρης, βέβαια, είχε το δικό του παράπονο:

«Μαμά, χαίρομαι τόσο που ήρθαμε, γιατί στην εκδρομή του σχολείου δεν είχαμε προλάβει να τα δούμε όλα αυτά!»

Και κάπου εκεί επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά κάτι που πιστεύω πολύ: ένα μουσείο δεν είναι καθόλου «δύσκολη» έξοδος με ένα παιδί. Μπορεί να γίνει μια διαφορετική, ήσυχη και ταυτόχρονα γεμάτη ερεθίσματα βόλτα μέσα στην πόλη. Και κάθε φορά βλέπεις κάτι άλλο.

Μια ήσυχη απόδραση τέχνης στην καρδιά της Αθήνας

Το ίδιο το κτίριο, στην καρδιά του Παγκρατίου, είναι εύκολα προσβάσιμο και έχει αυτή την ωραία αίσθηση μικρής απόδρασης χωρίς να έχεις φύγει πραγματικά από το κέντρο.

Αν μπορείτε να πάτε καθημερινή, ακόμα καλύτερα. Και αν έχετε ήδη αγοράσει τα εισιτήριά σας online, το Ίδρυμα δίνει προτεραιότητα στην είσοδο στους κατόχους ηλεκτρονικών εισιτηρίων.

Μικρή αδυναμία και το gift shop, που έχει επιλογές από μικρά αναμνηστικά μέχρι πιο ιδιαίτερα αντικείμενα, χωρίς να χρειάζεται να τινάξεις τον προϋπολογισμό σου στον αέρα.

Εμείς πάντως πήραμε, όπως πάντα, το καθιερωμένο μας «σπέσιαλ» μαγνητάκι για το ψυγείο — μια μικρή συνήθεια που κρατάμε σταθερά και απαράλλαχτα σε κάθε μας απόδραση!

Η μόνιμη συλλογή αξίζει από μόνη της την επίσκεψη

Εμείς περιμένουμε ήδη με ανυπομονησία την επόμενη περιοδική έκθεση.

Μέχρι τότε, όμως, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ξανακλέψουμε μια εντελώς συνηθισμένη μέρα και θα την κάνουμε λίγο λιγότερο συνηθισμένη.

Γιατί η μόνιμη συλλογή του μουσείου δεν είναι κάτι που «το είδες μία φορά και τελείωσε».

Είναι από εκείνα τα μέρη που μπορείς να επιστρέψεις ξανά και ξανά — και κάθε φορά να φύγεις έχοντας προσέξει κάτι που την προηγούμενη φορά σου είχε ξεφύγει.

Και αυτό, για μένα, είναι ίσως ένας από τους ωραιότερους τρόπους να χωράει λίγη περισσότερη τέχνη στην καθημερινότητά μας.