Υπάρχουν φορές που δεν χρειάζεσαι πολυήμερες διακοπές ή τέλειο πρόγραμμα για να νιώσεις πως το καλοκαίρι ξεκινάει επιτέλους.
Μερικές φορές αρκεί μια ώρα με το ferry από το Λαύριο, λίγος αέρας στο πρόσωπο και εκείνη η πρώτη μυρωδιά του Αιγαίου που σου θυμίζει πως ήρθε ξανά η εποχή των νησιών.
Το πρώτο καλοκαιρινό ferry
Κάπως έτσι ξεκίνησε και η δική μου μικρή απόδραση στην Κέα.
Σαράντα οκτώ ώρες μόνο μπορεί να φαντάζουν λίγες μα μπορούν να χωρέσουν τόσα πολλά και όμορφα!
Μέχρι να αγοράσεις λίγα από εκείνα τα κλασικά κόκκινα καραβίσια κράκερς — ξέρεις ποια — και λίγο πανάκριβο καραβίσιο νερό, έχεις ήδη φτάσει και κατεβαίνεις στο αμπάρι για να πάρεις το αμάξι.
Και όταν νιώθεις ότι πλησιάζεις, κάνεις μια τελευταία μικρή βόλτα στο κατάστρωμα, προσέχοντας μη σου φάει τα δάχτυλα η θεόβαρη πόρτα του καραβιού από τον πολύ αέρα.
Και τότε αντικρίζεις σαν σε αργή κίνηση τον πανέμορφο και περήφανο φάρο του νησιού να κοιτάει μονίμως προς τον ορίζοντα του πελάγους που μόλις διέσχισες αγόγγυστα και άφοβα.
Και λες: «Ωπ, φτάσαμε;».
Όλα φαίνονται τόσο κλασικά. Από τη μία τόσο κλισέ, αλλά από την άλλη τόσο ελληνικά, που τελικά καταλαβαίνεις πως δεν μπορείς και χωρίς αυτά.
Η πρώτη εικόνα που αντικρίζεις μόλις πλησιάζεις το νησί είναι η μεγάλη εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Λευκή, φωτεινή και ήρεμη, να στέκει πάνω από το λιμάνι σαν ένα απλό, κυκλαδίτικο «καλώς ήρθες».
Η Κέα ή αλλιώς Τζιά είναι από τα πιο όμορφα κυκλαδίτικα νησιά για ένα σύντομο καλοκαιρινό weekend κοντά στην Αθήνα — και μόλις πατήσεις το πόδι σου εκεί, καταλαβαίνεις αμέσως το γιατί.
Γιαλισκάρι και μικρές καλοκαιρινές στάσεις
Αν επιλέξεις να μείνεις κοντά στο λιμάνι, όπως στο cozy και πεντακάθαρο “Kea Island” που επέλεξα εγώ, θα έχεις πολλές επιλογές για φαγητάκι, καφεδάκι και ποτάκι χωρίς να χρειάζεται να μετακινηθείς πολύ.
Σε απόσταση μόλις πέντε λεπτών όμως με το αμάξι βρίσκεται το Γιαλισκάρι, μια υπέροχη μικρή παραλία που μοιάζει σχεδόν με φυσικό λιμανάκι.
Εκεί θα βρεις και το δικό του μικρό, πανέμορφο καφέ-μπαράκι — ιδανικό μέρος είτε για μπανάκι είτε απλώς για να κάθεσαι πλάι στο κύμα με το αγαπημένο σου καφεδάκι και να χαζεύεις τον κόλπο.
Δρόμοι γεμάτοι λουλούδια και ελιές
Αν αποφασίσεις να εξερευνήσεις το νησί με το αμάξι, σίγουρα αξίζει η διαδρομή.
Η Κέα έχει πολλή φύση, πολλές ελιές και — αν τη συναντήσεις Άνοιξη — είναι κυριολεκτικά πνιγμένη στα λουλούδια κάθε χρώματος που μπλέκονται παντού με το βαθύ μπλε του Αιγαίου.
Και κάτι που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση;
Πόσο προσεγμένο και τακτοποιημένο μοιάζει όλο το νησί. Καθαρό, φροντισμένο και ήρεμο, χωρίς να χάνει καθόλου τον κυκλαδίτικο χαρακτήρα του.
Στη διαδρομή αξίζει οπωσδήποτε μια στάση στο Pappus House για brunch με θέα αλλά και στον φούρνο Τσούρτης κοντά στην Ιουλίδα για χειροποίητο παγωτό που μοιάζει βγαλμένο από άλλη εποχή.
Εγώ εννοείται, αθεράπευτος εραστής της σοκολάτας, δοκίμασα μόνο Bitter!
Η μαγική Ιουλίδα
Και ύστερα έρχεται η Ιουλίδα.
Η Χώρα της Κέας είναι κλασικά μαγική και κυκλαδίτικη, με αξεπέραστη θέα ειδικά το σούρουπο.
Σοκάκια γεμάτα μικρά μαγαζιά, αυλίτσες που τις περνάς για συνέχεια του δρόμου ενώ έχουν απλωμένη τη μπουγάδα του νοικοκύρη και σπίτια χτισμένα κοντά κοντά, αγαπημένα, να λιάζονται ολημερίς στον ελληνικό ήλιο.
Θα φας φοβερή πίτσα από ξυλόφουρνο στη Gustosa, θα βρεις μικρά μαγνητάκια και αναμνηστικά, θα πιεις ποτάκια με θέα τα λευκά σπίτια της Χώρας.
Και φυσικά, θα βγάλεις φωτογραφίες στη μικρή πλατειούλα που μοιάζει βγαλμένη από ταινία.
Αξίζει επίσης να επισκεφθείς και το Αρχαιολογικό Μουσείο του νησιού, που δένει τόσο όμορφα με την αίσθηση ιστορίας που έχει συνολικά η Κέα, αλλά και γιατί μουσείο με τέτοια θέα δεν νομίζω ότι θα βρεις εύκολα!
Από την άλλη βέβαια… στην Ελλάδα είμαστε!
Τα μικρά εκκλησάκια της Κέας
Και κάτι ακόμη που αγάπησα ιδιαίτερα;
Τα μικρά εκκλησάκια.
Άλλα ξεχασμένα στην άκρη του δρόμου, άλλα χαμένα μέσα στα λουλούδια, άλλα να αγναντεύουν τη θάλασσα όποια διάθεση κι αν εκείνη έχει.
Όλα όμως κάτασπρα, περιποιημένα και περήφανα, με τη γαλανόλευκη να κυματίζει συνεχώς πάνω από το Αιγαίο.
Μέχρι την επόμενη φορά
Μπάνιο μπορεί τελικά να μην έκανα… απλώς έβγαλα τα μαγιό από τη ντουλάπα να πάρουν λίγο νησιώτικο αέρα.
Και φεύγοντας έχεις εκείνη τη μικρή, γλυκόπικρη μελαγχολία.
Πάει κι αυτό, σκέφτεσαι. Τελείωσε πριν καν καταλάβεις ότι ξεκίνησε.
Αλλά από την άλλη νιώθεις και κάτι άλλο.
Τι όμορφη μικρή περιπέτεια. Τι τέλειο ξεκίνημα για μια ολόκληρη εποχή που βρίσκεται ακόμα μπροστά σου.
Το ελληνικό καλοκαιράκι.
Αααχ.
Και κάπως έτσι, πριν καλά καλά το καταλάβεις, επιστρέφεις στο Λαύριο με λίγο αλάτι στα μαλλιά και την αίσθηση πως το καλοκαίρι μόλις ξεκίνησε.
Πάρε τα ebooks μου μαζί σου στην επόμενη ελληνική απόδρασή σου 🌿
Το «Τα Όνειρα της Μύριαμ» είναι ο ιδανικός σύντροφος για εκείνες τις αργές καλοκαιρινές στιγμές κάτω από τον καυτό ελληνικό ήλιο, με αλάτι στα μαλλιά και παγωμένο καφεδάκι δίπλα σου.
Και για εκείνα τα ζεστά ελληνικά μεσημέρια που όλοι χαλαρώνουν λίγο περισσότερο για τη μικρή καλοκαιρινή σιέστα, το παιδικό ebook «Ένας βίγκαν στην τάξη μου» είναι ένας όμορφος τρόπος να μείνουν οι μικροί αναγνώστες ήρεμοι, cozy και δημιουργικά απασχολημένοι μέσα στο σπίτι.
Μπορείς να ανακαλύψεις όλα τα βιβλία μου εδώ: Τα βιβλία της Ζένιας
